one step- neill armstrong

 

Eén stap tegelijk

Je doel is op een morgen gelukkig wakker te worden omdat je opeens nog maar ……(vul streefgewicht in)…..kg weegt! Alles mooi strak. Je voelt je heerlijk fit. Je hebt ontzettend veel zin in de nieuwe dag. Je kan niet wachten om die strakke spijkerbroek aan te trekken. Alhoewel……. Dat strakke jurkje staat ook geweldig. Tja, als je slank bent staat alles…..  Je ben natuurlijk ook zielsgelukkig. Want je geluksgevoel gaat hand-in-hand met je ideale gewicht.

Prachtig doel, maar hoe reëel is dat? Ten eerste hangt je geluksgevoel niet samen met je ideale gewicht. Als je nu niet gelukkig bent met jezelf, ben je het ook niet wanneer je je droomfiguur hebt. Sterker nog, ik ben ervan overtuigd dat je eerst zoveel van je jezelf moet houden, dat je jezelf je droomfiguur gunt. Zoiets als in de reclame van een bekend cosmeticamerk: “because you’re worth it!” Maar daarover volgende keer meer……

Maar wees eerlijk, dat is nogal een stap…. Dat besef je eigenlijk ook wel. Zulke lange benen heb je niet eens. De twijfel slaat toe. Dat is niet voor mij weggelegd. Ik moet daar té veel voor laten. Het voelt als een marathon willen gaan lopen, terwijl je nog niet eens 1 km kan rennen….. Af en toe onderneem je wel een poging, want het verlangen blijft. Maar iedere keer kom je er meer achter dat je droomfiguur een “droom”figuur blijft. Erger nog……door al die gekke diëten en lijnpogingen krijg je meer en meer je “nachtmerrie”figuur.

  • En als je nu eens niet de marathon, maar voorlopig een 5km-loop als doel stelt?
  • En als je nu eens niet dat superslanke droomfiguur maar 5 kilo minder als (voorlopige) doel stelt? Of liever nog, niet in kilo’s denken, maar in bijvoorbeeld een broek die je weer wilt passen.

Iedere reis begint met een eerste stap. Toen je vroeger leerde lopen stopte je gelukkig toch ook niet als je viel? Je raakte gefrustreerd maar probeerde het steeds opnieuw. Stapje-voor-stapje. Eerst om de tafel. Daarna durfde je over te steken naar de bank. Daarna naar de armen van je vader, die stiekem steeds wat verder weg ging staan. En sommigen durfden eerst alleen te stappen als ze mamma’s handen mochten vasthouden….. Het maakt niet uit hoe, maar je deed het!

Natuurlijk mag je als einddoel best wel grootse plannen hebben! Zie het als een trap, je komt wel boven, maar je focust je steeds op de volgende trede. En je mag het op je eigen tempo doen. Het is jouw reis, het zijn jouw stappen. En soms heb je net als vroeger even iemand of iets nodig om vast te houden, totdat je het zelf kan. Dat heet ook zelfliefde. Zo veel van jezelf houden, dat je hulp durft te vragen. Op ander gebieden is het heel normaal om deskundigen in te roepen. De schilder, de loodgieter, een schoonmaakster, een schoonheidsspecialiste, de sportschool enz…. Dan zéker ook voor je eigen lijf! Je hebt er maar één van en hij moet als het goed is nog even mee…..

Dus neem de eerst stap: Met jezelf afspreken dat je het waard bent om stappen te nemen. Dat kan een hele kleine zelfstandige stap zijn, bijvoorbeeld een contractje met jezelf onderteken waarin je afspraken met jezelf maakt. Maar het kan ook de stap zijn om het niet meer op eigen houtje te proberen, maar mensen in te schakelen die je helpen de juiste stappen te nemen. Want je kunt helaas ook stappen de verkeerde kant opnemen, waardoor je nog verder van je einddoel verwijderd raakt…… (jo-jo- effect). En al schakel je hulp in, dan nog is het jouw stap. Je eerste stap……je belangrijkste stap.

Eén ogenschijnlijk kleine stap, kan een wereld van verschil teweeg brengen……

 

 


0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.